عشق ورزیدن شبیه خاطره دوری است. خیلی دور. دلتنگی را مدام از زیر پا جمع کردن و پشت رخت چرکها و زیر تخت چپاندن عادت شده است. تعهد عین یک بختک آمده است که جای همه آنها را بگیرد و بماند. تعهد به زنده ماندن و زندگی کردن و زندگی ساختن. آدمها اینجوری بزرگ می شوند دیگر ؟ نه؟